Ik hâld my net sa dwaande mei wat der yn en om Frjentsjer hinne allegear bart. Dat der yn in pear jier in hiele nije wenwyk yn it noarden by kommen is, om net te sprekken fan in folsleine nije wenwyk en bedriuwe terrein yn it suden fan ‘e stêd, ha ik foar kundskip oannommen. Ik ha fansels myn miening wol. De werynrjochting fan de Voorstrjitte is in oanfluiting. In grienstreek yn ‘e midden fan de strjitte is machtich foar de hûntsjes, mar foar de minsken hiene de stoepen en de rydbaan folle better wat breder kinnen. Dan wie der net mei eltse frachtwein in file ûntstien en hie der romte west foar terraskes en dat soarte saken. Foaral it lêste, dêr ûntbrekt it oan yn Frjentsjer. Men kin simmerdeis op twa plakken yn ‘e stêd gesellich in bakje bûten dwaan: foar de Doelen en by de Hema, mar dat is it dan ek wol. Mar goed, ik reitsje fan myn paad yn dit ferhaal.

De gemeenteriedsferkiezings komme deroan en ik hie tocht dat ik my dit jier der dochs ris wat serieuzer mei dwaande hâlde moast. En tsja, wat docht in minske dan tsjintwurdich? Men giet op it wrâldwydereach nei Stimwizer of Kieskompas, beänderje in soad fragen en dan wit men wêr’t men op stimme moat. Sa net yn Frjentsjerteradiel, dêr moat it noch op ‘e âlderwetske wize. Blykber wie in kontrakt mei ien fan dy beide wat te djoer foar de gemeente. Lokkigernôch steane op it webstee fan de gemeente keppelings nei de ferskate politike partijen en kin ik dêr myn ljocht opstekke.

En dan sjocht men dat der dochs twa partijen binne dy’t sels yn dizze tiid noch net yn ‘t snotsje hawwe hoe ienfâldich it tsjintwurdich is om harren stânpunten út te wikseljen mei de kiezers. As ik op de keppeling nei GrienLinks klik, dan kom ik út by in ûnderôfdieling fan it lanlike webstee, mar dêr stiet dêrnei hielendal neat oer Frjentsjerter saken. De KristenUny docht it net folle better. No fyn ik de stânpunten fan de KristenUny ek net sa hiele nijsgjirrich, se binne by eintsje beslút basearre op in mearke. Mar dat GrienLinks net iens de muoite nimt om harren plannen en ideeën yn en mei de gemeente buorkundich te meitsjen, foel my dochs raar ôf fan in oer it generaal foarútstribjende partij.

No earst mar ris alle partijprograms fan de rest bestudearje.

(*) de staverings- en oare flaters binne der troch Jopium úthelle (op straffe fan in appeltaart, dus de frou krijt it noch drok dit wykein))

Woansdei 21 febrewaris 2136
Hjoed wie it dan einlings safier. Ik haw der 5 jier foar sparje moatten, mar hjoed is de reis begien. Ik bin fan ‘e moarn om healwei fiven mei de sneltrein nei Stavanger ôfsetten. Dêr moasten wy mei de Skylift nei it oerstapstasjon bûten de atmosfear reizigje. It wie in raar ding om te sjen. Op it earste gesicht like it wol in attraksje op de merke. In hiele grouwe buis mei in soart fan gondel derom hinne. Mar dy buis, dêr komt gjin ein oan. Hy ferdwynt gewoan yn de wolken. Wy wiene dêr om acht oere hinne en krigen earst noch in soart fan medyske keuring en doe wie it safier. Yn de gondel koene wy alles machtich moai sjen. Men koe einliks amper bemerke dat men omheech gong. Mar as men nei bûten seach, waar de wrâld hyltiten lytser. Op it earst koe men noch auto’s sjen en dyken en hûzen, mar nei in heal oere, like de wrâld mear op de plaatsjes dy ik allinnich út de boekjes en fan de kompjûter koe. Doe ‘t wy ien kear boppe de wolken kamen, koest allinnich noch it wyt ûnder en it blau boppe sjen. Nei in hoartsje begûn it hyltiten tsjusterder te wurden en koe men de stjerren better ûnderskiede. En dy grouwe buis, dy gong mar troch. Ynienen wurde op de speaker omroppen dat wy oer tsien minuten gewichtsleas wurde soenen. Dêr hie ik my no al myn hiele libben nei útsjoen. Sweve as in astronaut, dat ik dat noch ris mei meitsje soe. En ja hear, dêr fjilde ik it al. Ik kaam hiel starich los fan myn stoel en doe’t ik mysels in triuwke joech sweefde ik sa nei de oare kant fan de keamer. Underweis wie noch alris útsjen dat ik net botste mei de oare reizigers dy’t ek allegearre troch mekoar sweefden. Lokkich hie ik der gjin lêst fan, mar al gau wiene wat lju goed mislik. Der wiene sels in pear dy’t spuie moasten. Nei in oere waar de keunstmjittige swiertekrêft ynskeakelt en koe eltsenien wer gewoan omrinne. Nei in pear oeren kamen wy oan by it oerstapstasjon. Ik hie de put der goed út en sjoen de reis net earder dan moarn fjirder gong, bin ik lekker yn bêd krûpt.

Tongersdei 22 febrewaris 2136
Hearlik sliept. Op it oerstapstasjon is it ôfgryslik drok mei folk en drokte. Oerol wêr’t men komt dêr zoemt it en klopt it en draaft folk yn en út. Troch it rút fan myn keamer koe ik stjerreskûtsje sjen dat sweefde yn ‘e romte. Dermei moasten wy moarn nei de moanne. Nei Nij Hylpen, de keunstmjittige stêd op ‘e moanne. Oh, wat haw ik der in sin yn!

Filmke jatten/lient fan Sjoukje Terpstra

Beleggen, zegt u? In deze crisistijd? Nou ik wel! Wilders gaat de verkiezingen winnen en we hebben nu in zijn laatste speech kunnen horen wat zijn werkelijke plannen zijn: het deporteren van tientallen miljoenen mensen. Nu is dat in het verleden al eens eerder gedaan en waar werden de gedeporteerden toen in vervoerd? Juist, in veewagens. Dus daar ga ik mijn spaarcentjes in beleggen.

Nu nog uitzoeken wie die dingen maakt.

En dan maar hopen dat Wilders de verkiezingen wint…

…
..
.