• facebook
  • flickr
  • google
  • instagram
  • linkedin
  • mail
Sifers en feiten

Sifers en feiten

De oppositie, met beoogd kamerfluit Jan Roos voorop, vindt met z’n allen dat Rutte en consorten nu eindelijk moeten uitvoeren wat de meerderheid (!)  van de Nederlandse bevolking in een referendum heeft uitgesproken.

Sinds wanneer is 19,7% een meerderheid?

Aantal kiesgerechtigden in Nederland: 12.000.000

Opkomst 32,2% = 3.864.000
Niet gestemd 67,8% = 8.136.000
Voor ratificatie 38,1% = 1.472.184
Tegen 61,1% = 2.360.904

Percentage van totaal aantal kiesgerechtigden dat voor ratificatie van het Oekraïneverdrag heeft gestemd: 12,3%
Percentage van totaal aantal kiesgerechtigden dat tegen ratificatie van het Oekraïneverdrag heeft gestemd: 19,7%

Niet-bindend raadgevend referendum

Het referendum was een niet-bindend raadgevend referendum. In Nederland wordt het begrip raadgevend referendum specifiek gebruikt om een niet-bindend correctief referendum mee aan te duiden. (W)
Dit betekent dus dat de regering niet per definitie verplicht is om zich aan de uitslag van het referendum te houden. Ondanks het getoeter van opportunist Roos en de verbaal onanerende Baudet. Ondanks het getoeter van de verkiezingsgeile oppositie.

Als de vos de passie preekt, boer pas op je kippen

Jan Roos, een embryo van GeenSteil, was de aanjager van het referendum. Nu wil het jochie in de politiek en heeft zich verbonden met een aantal nageboortes van de LPF. Maar hoe serieus moeten we dit sujet eigenlijk nemen? Denk eerst eens aan GeenStyl, de kraamkamer van Jan. De eerste en enige motivatie van GS was en is herrie schoppen en mensen voor lul zetten. Maar Jan is nu een serieuze politicus. Tuurlijk. Jan heeft zichzelf in de kijker gespeeld door het referendum, maar heeft in interviews daarna toegegeven dat het verdrag met Oekraïne hem aan zijn arisch witte aarsje kon roesten. Hij was gewoon tegen Europa en dit was een middel om daar iets in te saboteren.

Dan is daar Thierry Baudet, de slipjesdrager van Julien Blanc en heruitvinder van de oikofobie. Een hele enge man die vooral overtuigd is van één ding: zijn eigen aantrekkelijkheid én intelligentie én humor én invloed én nog een heleboel andere zaken. Een creep zoals je ze maar zelden tegenkomt.

Kortom: twee heren met geen enkel nobel motief, niks landsbelang, niks belang van de kiezer, totaal niet geïnteresseerd in de gewone man waarvoor ze zeggen op te komen. Ze worden gestuurd door maar één belang: hoe word ik belangrijk…

De vijand van mijn vijand is mijn vriend

Normaliter ben ik het categorisch met hem oneens, de Ken van de Nederlandse politiek, onze Mark. In dit geval sta ik echter aan zijn kant. Moet wel, geef ik toe, een beetje gniffelen om het lastige parket waarin hij zich bevind.

jo reaksje