DiepFries v6.0

24 maaie 2010 Fietsen

Gister lekker dagje gefietst in/op/over het Dents Friese Wold.

lekker fietse

Jou in reaksje
Skreaun yn fan alles

6 maart 2010 sinus pilonidalis

Dat had ik dus, met de nadruk op “had”. Een Sinus Pilonidalis. Een prachtig woord voor een onsmakelijk ding. Maar nu is ie weg.

Het was de eerste operatie in mijn leven. Toch knap: 46 jaar (te) goed gegeten, niet gesport, gedronken en gerookt en nu pas eens een operatie. Vond het wel een hele happening, ook om mijn eigen reactie op een best wel bedreigende situatie. Je ligt daar volkomen machteloos te zijn en bent best wel nerveus. Het is de eerste keer, dus je weet ook niet precies wat je te wachten staat. Ik word dan dus de grapjesmaker en stuurde de verpleegkundige die me kwam aanprikken voor de operatie weg omdat ze te lekker rook. Ze had namelijk net dropjes gehad en ik was al 12 uren nuchter. Toen ik na de ruggenprik omgedraaid moest worden op de operatietafel, gaf ik het team het advies om er maar een dierenarts bij te halen, toen het ze niet lukte om mij omhoog te tillen. Tijdens de operatie kwam er iemand binnen die me helemaal enthousiast begroette als zijnde een oud klasgenoot. Nu vond ik op dat moment mijn houding al genant en dat werd nog erger toen ik haar vervolgens niet herkende.

Al met al viel het me erg mee. Zo’n opname en operatie is natuurlijk niet een pretje, maar alle pijn en ellende die me door goedwillende medemensen in het verschiet was gesteld, is me gelukkig bespaart gebleven. Een ruggenprik is vervelend, maar om nu te zeggen dat dat echt zeer doet, nou nee. Het gat in mijn rug ter grootte van een halve pingpongbal is vooral vervelend omdat ik het drie keer per dag moet spoelen en verschonen en omdat het zo ongelofelijk jeukt…

Het meeste last heb ik gehad van het lijden dat ik vreesde, mede dankzij die al eerder genoemde medemensen. Voor hen heb ik een goed advies: iemand die geopereerd moet worden wil vooral horen dat het wel gaat meevallen, dat je iemand kent die het ook heeft gehad en die daar dus niet bijna dood aan gegaan is van de pijn, maar dat het alleen maar een beetje jeukte na de tijd. Dat het op een operatiekamer een feest is met ballonnen en gebak en dat het drie keer daags spoelen van een open wond een verrijking van je persoonlijke leven is.

Tags: me

1 reaksje
Skreaun yn feest

21 febrewaris 2010 Mobiel bloggen

Nieuwe Android-app: bloggen vanaf mn hero

Tags: gadgets

Jou in reaksje
Skreaun yn fan alles

19 febrewaris 2010 Stimme yn Frjentsjerteradiel

Ik wenje mei in protte wille yn Frjentsjer. Wêrom? Om’t ik dêr in noflik hûs ha, in noflike frou en in noflike hûn. De buorlju binne ek wol noflik. Ik sit op in noflike ôfstân fan Ljouwert en Harns, der bin noflike winkels.

Ik hâld my net sa dwaande mei wat der yn en om Frjentsjer hinne allegear bart. Dat der yn in pear jier in hiele nije wenwyk yn it noarden by kommen is, om net te sprekken fan in folsleine nije wenwyk en bedriuwe terrein yn it suden fan ‘e stêd, ha ik foar kundskip oannommen. Ik ha fansels myn miening wol. De werynrjochting fan de Voorstrjitte is in oanfluiting. In grienstreek yn ‘e midden fan de strjitte is machtich foar de hûntsjes, mar foar de minsken hiene de stoepen en de rydbaan folle better wat breder kinnen. Dan wie der net mei eltse frachtwein in file ûntstien en hie der romte west foar terraskes en dat soarte saken. Foaral it lêste, dêr ûntbrekt it oan yn Frjentsjer. Men kin simmerdeis op twa plakken yn ‘e stêd gesellich in bakje bûten dwaan: foar de Doelen en by de Hema, mar dat is it dan ek wol. Mar goed, ik reitsje fan myn paad yn dit ferhaal.

De gemeenteriedsferkiezings komme deroan en ik hie tocht dat ik my dit jier der dochs ris wat serieuzer mei dwaande hâlde moast. En tsja, wat docht in minske dan tsjintwurdich? Men giet op it wrâldwydereach nei Stimwizer of Kieskompas, beänderje in soad fragen en dan wit men wêr’t men op stimme moat. Sa net yn Frjentsjerteradiel, dêr moat it noch op ‘e âlderwetske wize. Blykber wie in kontrakt mei ien fan dy beide wat te djoer foar de gemeente. Lokkigernôch steane op it webstee fan de gemeente keppelings nei de ferskate politike partijen en kin ik dêr myn ljocht opstekke.

En dan sjocht men dat der dochs twa partijen binne dy’t sels yn dizze tiid noch net yn ‘t snotsje hawwe hoe ienfâldich it tsjintwurdich is om harren stânpunten út te wikseljen mei de kiezers. As ik op de keppeling nei GrienLinks klik, dan kom ik út by in ûnderôfdieling fan it lanlike webstee, mar dêr stiet dêrnei hielendal neat oer Frjentsjerter saken. De KristenUny docht it net folle better. No fyn ik de stânpunten fan de KristenUny ek net sa hiele nijsgjirrich, se binne by eintsje beslút basearre op in mearke. Mar dat GrienLinks net iens de muoite nimt om harren plannen en ideeën yn en mei de gemeente buorkundich te meitsjen, foel my dochs raar ôf fan in oer it generaal foarútstribjende partij.

No earst mar ris alle partijprograms fan de rest bestudearje.

(*) de staverings- en oare flaters binne der troch Jopium úthelle (op straffe fan in appeltaart, dus de frou krijt it noch drok dit wykein))

Tags: fryslân, internet, polityk, takomst

Jou in reaksje
Skreaun yn frysk, seur en sanik

23 jannewaris 2010 wer in opstel

Ik moat doch ris wat rapper tipen leare. Ik haw it ferhaal wol yn ‘e holle, mar tsjin de tiid dat ik in rigel typt haw, bin ik meastal it idee alwer kwyt.

Woansdei 21 febrewaris 2136
Hjoed wie it dan einlings safier. Ik haw der 5 jier foar sparje moatten, mar hjoed is de reis begien. Ik bin fan ‘e moarn om healwei fiven mei de sneltrein nei Stavanger ôfsetten. Dêr moasten wy mei de Skylift nei it oerstapstasjon bûten de atmosfear reizigje. It wie in raar ding om te sjen. Op it earste gesicht like it wol in attraksje op de merke. In hiele grouwe buis mei in soart fan gondel derom hinne. Mar dy buis, dêr komt gjin ein oan. Hy ferdwynt gewoan yn de wolken. Wy wiene dêr om acht oere hinne en krigen earst noch in soart fan medyske keuring en doe wie it safier. Yn de gondel koene wy alles machtich moai sjen. Men koe einliks amper bemerke dat men omheech gong. Mar as men nei bûten seach, waar de wrâld hyltiten lytser. Op it earst koe men noch auto’s sjen en dyken en hûzen, mar nei in heal oere, like de wrâld mear op de plaatsjes dy ik allinnich út de boekjes en fan de kompjûter koe. Doe ‘t wy ien kear boppe de wolken kamen, koest allinnich noch it wyt ûnder en it blau boppe sjen. Nei in hoartsje begûn it hyltiten tsjusterder te wurden en koe men de stjerren better ûnderskiede. En dy grouwe buis, dy gong mar troch. Ynienen wurde op de speaker omroppen dat wy oer tsien minuten gewichtsleas wurde soenen. Dêr hie ik my no al myn hiele libben nei útsjoen. Sweve as in astronaut, dat ik dat noch ris mei meitsje soe. En ja hear, dêr fjilde ik it al. Ik kaam hiel starich los fan myn stoel en doe’t ik mysels in triuwke joech sweefde ik sa nei de oare kant fan de keamer. Underweis wie noch alris útsjen dat ik net botste mei de oare reizigers dy’t ek allegearre troch mekoar sweefden. Lokkich hie ik der gjin lêst fan, mar al gau wiene wat lju goed mislik. Der wiene sels in pear dy’t spuie moasten. Nei in oere waar de keunstmjittige swiertekrêft ynskeakelt en koe eltsenien wer gewoan omrinne. Nei in pear oeren kamen wy oan by it oerstapstasjon. Ik hie de put der goed út en sjoen de reis net earder dan moarn fjirder gong, bin ik lekker yn bêd krûpt.

Tongersdei 22 febrewaris 2136
Hearlik sliept. Op it oerstapstasjon is it ôfgryslik drok mei folk en drokte. Oerol wêr’t men komt dêr zoemt it en klopt it en draaft folk yn en út. Troch it rút fan myn keamer koe ik stjerreskûtsje sjen dat sweefde yn ‘e romte. Dermei moasten wy moarn nei de moanne. Nei Nij Hylpen, de keunstmjittige stêd op ‘e moanne. Oh, wat haw ik der in sin yn!

Tags: takomst

1 reaksje
Skreaun yn fan alles, frysk

13 jannewaris 2010 opstel

Moast ik foar Fryske les wer in opstel skriuwe. Dat wie, tink ik, alwer sa’n 35 jier lyn, dat ik dat foar ‘t lêst dien hie.
Ik haw noait in juffer Beetsma hân, mar it ferhaal fan Hainske en it ear is wier bard.

Juffer Beetsma

En dat wie my wat, dy earste dei by juffer Beetsma. It soe in dei wurde dy’t ik noait mear ferjitte soe.

Doe’t wy it lokaal yn skeuvelen siet juffer Beetsma al efter har tafel. As ik har bûten tsjin it liif rûn mei har hûntsje seach se der altyd sa leaf út, mar no hie se dochs in hiele oare blik yn har eagen.

Wy wiene allegeare in plakje oan it sykjen en dat wie in hiele toer. Ik woe graach by Klaske sitte, it famke by ús út de strjitte. Stikem wie ik in bytsje smoar op har. Ik kryg it net foar inoar om by har te sitten, want al har fre-ondintsjes sieten der al omhinne. Ik skode mar oan by Hainske, in jonge út de Buorren wêr’t ik wol ris mei keatste. Hy wie net de slimste mar it wie fjir-der in bêste jonge. Guon minsken mochten Hainske en syn famylje net lije, om’t se wat asosjaal wiene. Mar ja, se wennen net foar neat yn de Buor-ren, dochs?

Ynienen hearden wy in ôfgryslike klap en wy skrokken ús in hoedsje. Juffer Beetsma raasde ynienen dat wy stil wêze moasten en joech noch ris in bats mei har lyneaal op ‘e tafel. Wat in ferskil mei hoe’t se der bûten de skoalle útseach. Har eagen lieken wol gleonende koaltsjes en har mûle stûn hielendal strak.

Eltsenien seach mekoar ris oan en wy tearden gau del. Mar earme Hains-ke net. Hy wie in bytske dôf en hie juffer Beetsma har útbarsting net heard. Wylst eltsenien rjocht foar him útseach en stil wie, siet hy noch te praten mei syn buorman.

Mar dêr kaam se oan en hy hie neat yn’t snotsje. Se pakte him by it ear en skuorde him út de bank wei. Hainske pypte fan de pine en se skreaude tsjin him werom’t eltsenien stil wie en hy net. Syn gesicht ferluts fan de pine en wy koene sjen dat er hast yn de broek miigde; sa benaud wie er.

Mar it slimste moast noch komme. Juffer Beetsma raasde: “Do, smoarch rotjong!” en Hainske skreaude fan de pine en ynienen waard it hielendal stil yn it lokaal. Elts seach nei juffer en Hainske en foaral nei Hainske syn ear. Foar myn gefoel spuite it bloed derút. Juffer Beetsma hie Hainske syn ear heal fan syn holle ôfskuord en alles siet ûnder it bloed.

It wie in earste skoaldei dy’t ik noait wer ferjitte soe.

Tags: neat

1 reaksje
Skreaun yn frysk

8 jannewaris 2010 eamelende minsken

Kin dy winter ek hast oer wêze? It komt my echt de strôt út.

Om my hinne eamelt eltsenien hoe kâld it is, dat it sa glêd is, dat de gemeente net goed struit, dat it iis min is troch de snie dy’t derop leit, dat it net fertrout is op ‘e dyk, dat it struisâlt op is, dat Frjentsjer noch mear fersakke sil troch de ekstra 30.000 ton dy’t Frisia by Wynaam út de grûn helje mei.

Ik haw sels al minsken heart dy’t eamelden oer wat in rotsoai it straks jaan sil at it wer teiwaar wurd. Om noch mar net te praten oer alle hollanders dy’t hielendal kreesy yn harren testament binne oer de âlvestêdetocht. Hâld toch op!

Genietsje fan de prachtige beammen mei de ryp op ‘e tûken, fan it ljochtspul as de sinne ûnder giet, fan de fûgeltsjes yn ‘e tún, fan de louterende kjelt. Tink der mar ris oan dat dit waar der ek foar sorget dat wy straks yn ‘e simmer folle minder miggen, wespen en tiken hawwe.

Mar hâld op mei dat ge-eamel en geseur.

Sa!

Tags: waar