DiepFries v6.0

Zo na de feestdagen gaan we meestal met z’n allen er weer met frisse moed tegenaan, zo ook ik. Dit jaar (al 6 dagen oud) wil het niet zo vlotten.
De Kerstdagen waren zoals elk jaar als een warme familiedeken, eerste kerstdag met mijn familie samen eten, hangen en zeuren, tweede kerstdag met mijn schoonmoeder en het rustgevende getik van de rummycupstenen. Oud en Nieuw met schoonzus, buurvrouw en vrienden een gemoedelijke avond, natuurlijk met veel te veel eten (zelf boodschappen gedaan…) Het zijn altijd de topdagen vol gezelligheid en geborgenheid, maar ook altijd nog met flarden van verlangen naar de grote feesten van vroeger met veel mensen, veel drank en sex, drugs en rock&roll.
Nu is de kerstboom naar de brandstapel, de lichtjes en de andere versierselen weer netjes opgeborgen op zolder en is de gewone en alledaagse routine weer begonnen. Voor mij betekent dat ook altijd weer volop bezig zijn met de actualiteit en het nieuws en daar wringt de schoen een beetje. Het vervult me op dit moment eigenlijk alleen maar met weemoed. Ik ben er een beetje moe van, van alle ellende en negatieve zaken. Van Geertje die als een adder telkens meer gif in onze maatschappij brengt, van GeenStijl die onder het mom van humor en dwars zijn meningen ventileren die door telkens meer mensen als serieus worden ervaren, van verbrande kindertjes en nog meer, van Kenianen die als protest tegen volgens hun oneerlijke verkiezingen een kerk vol met mensen in de fik steken, van reljeugd die een politiebureau aanvallen, van reljeugd die politie, brandweer en ambulancepersoneel bekogelen met bierflesjes en molotov-cocktails, van Isralieten die Palestijnen bombarderen en andersom, van sjiieten die sonnieten bombarderen en andersom en zo kan ik nog wel een tijd doorgaan.
Mijn (goede?) voornemen voor de rest van januari is geen krant lezen, geen nieuws kijken, geen actualiteit bijhouden.
Wat dan wel? Eeeeeh, natuur, familie, vrienden, klussen, schrijven, fotograferen, schilderen. We zullen zien hoe het gaat.