DiepFries v6.0

In mei al eens een week thuis gezeten met volgens de doc chronische hyperventilatie (uitleg hieronder)en nu weer. Omdat ik het toch niet helemaal geloofde en zeker wilde zijn dat er niet iets anders (ernstigs) aan de hand was, volgde onderzoek: hart, longen, bloed, evenwichtsorgaan, hyperventilatieprovocatietest. Elke onderzoek eindigde met de conclusie: “Mijnheer Diepfries, u bent kerngezond!” Toch wordt ik ‘s nachts wakker in een wereld als een draaimolen of zit ik rustig aan tafel de krant te lezen en ineens ben ik bijna van de wereld. Het is me ook al eens gebeurd dat ik mijn auto stil gezet heb langs de snelweg, omdat de middellijn het ene moment rechts en het andere moment links van me was (voor mijn gevoel dan) Meestal gaan de aanvallen voorbij na ontspannings- en ademhalingsoefeningen, maar zit ik dan wel vol met adrenaline en blijf dus een tijd heel onrustig. Zo langzamerhand begint mijn humeur er ook ernstig onder te lijden. En alsof alles nog niet erg genoeg was… Kiespijn! Vanmorgen naar de tandarts geweest en ja hoor. Onder een oude vulling, die bij mij nooit klein zijn, zat een gat, diep dus. Behandeling, dankzij 2 spuiten, amper gevoeld, maar tering wat een napijn.
Hoezo, ouderdom komt met gebreken? Ik dacht dat pas na m’n zestigste zou beginnen.

“In een gezond lichaam wisselen de longen zuurstof en koolstofdioxide uit tussen bloed en buitenlucht. Bij hyperventilatie gebeurt deze gasuitwisseling intensiever dan normaal. De afgifte van CO 2 (koolstofdioxide) kan hierdoor verhogen. Het bloed geeft dus meer CO 2 af dan gewoonlijk. Het gehalte in het bloed daalt, we spreken van hypocapnie . Hierdoor wordt het bloed minder zuur (pH stijgt), hetgeen de symptomen bij hyperventilatie verklaart. Men wordt duizelig, voelt zich ijl in het hoofd, heeft tintelingen in vingers, handen, lippen. Vaak treedt hierbij pijn of drukgevoel op de borst op; in extreme gevallen ook krampen van de vingers in strekstand. ”