9 febrewaris 2009 @Home keloel
Laatst zag ik bij Radar (geloof ik) een echtpaar dat al langere tijd een conflict had met hun woningbouwvereniging. De meneer van de WBV verpersonificeerde nu eens precies dat wat er volgens mij helemaal mis is bij grote organisaties.
Je weet wel, die organisaties waar je 20 minuten vruchteloos in de wacht moet hangen met de aan zekerheid grenzende wetenschap dat wat je wilt bereiken toch niet zal lukken. De medewerker aan de telefoon zal vriendelijk begrip tonen voor je frustratie, de belofte doen dat het nu echt goed komt, maar je weet al dat het keloel is. Over een week of twee zul je weer moeten bellen.
Terug naar de WBV. De meneer weigerde pertinent te praten over de problemen van zijn klanten, het was voor hem de afhandeling van een dossier. Het waren geen mensen, zo konden ze dat niet bekijken, dat was niet efficiënt. De man zat zo ongelofelijk vast in zijn eigen redenatie dat zelfs toen de onderwerpen van het dossier: mensen, hij dat nog steeds niet kon zien. Het was een dossier. Dat de afhandeling van het “dossier” voor “mensen” grote problemen veroorzaakte, daar kon hij zich niet mee bezig houden. Dat was niet efficiënt…
Zelf wacht ik al sinds 29 oktober op een modem zodat ik mijn tweede telefoonlijn kan gaan gebruiken die overigens natuurlijk al wel sinds 29 oktober wordt berekend. Ik heb er al zo’n 15 telefoontjes aan besteed met medewerkers als boven beschreven, daardoor heb ik al eens een splitterset toegestuurd gekregen, al 6x een nieuwe bevestiging gekregen, maar een modem… Keloel! Allemaal Keloel!
En nu moet ik straks ook nog mijn mijn minimum inkomen mijn hypotheekrente gaan inleveren. Maar ja, de bonussen voor “gewone” (= € 75.000,- per jaar) medewerkers van de ABN-bank moeten toch ergens van betaald worden.
Allemaal KELOEL!!!
Tags: polityk
- Jou in reaksje
- Skreaun yn seur en sanik