DiepFries v6.0

Een tijd terug had ik besloten om me niet meer druk te maken over de wereld, de mensen en de politiek. Ik maakte me er namelijk veel te druk over. Bijvoorbeeld de oneindige domheid van mensen die Wilders stemmen of de teleurstelling over het grote aantal van mijn medemensen die niet verder denken dan hun portemonnee, kon mijn hele dag verpesten. Maar ook de oeverloze wreedheden die mensen elkaar elders in de wereld aandoen, kon mijn humeur en daarmee mijn omgeving aardig verpesten.

Nu heb ik als leefregel dat wanneer je je ergert aan de regen, het alleen maar harder gaat regenen. M.a.w. je kunt je wel druk maken over zaken waar je geen invloed op hebt, maar dan heb je er alleen maar meer last van. Dus als ik me druk maak over de kortzichtigheid van Wilders-stemmers, daar worden ze niet slimmer van.

Nu, na me een aantal weken aan mijn besluit gehouden te hebben, heb ik een nieuw probleem. Ik heb gemerkt dat ik me wel moet ergeren, it’s my nature… Maar waaraan?

Voer genoeg, daar niet van. Buurkinderen die de hele dag schreeuwen, buren die als opvoedkundige taktiek op het voortdurend schreeuwen van hun kinderen hebben gekozen voor negeren. Buren die te lui zijn om in het najaar een paar keer blaadjes te vegen of omdat ze wat drupjes op hun auto krijgen en dus de mooiste bomen omhakken. Mensen die helemaal hysterisch worden omdat ik mijn hond niet aan de lijn heb. Plakkers op de snelweg. Vrouwen die in een smalle steeg op het smalste gedeelte uitgebreid gaan staan bijpraten. Een biokip die € 7,- kost. Niet eens een kopje thee kunnen krijgen als je bij je 100-jarige beppe op bezoek bent. Een poes met een deurtik of misschien wel een portiertik (zodra je haar door een deur gelaten heb, wil ze 2 minuten later weer terug en als je niet komt dan gaat ze de deur slopen) En ga zo maar door.

Ik geloof dat ik me maar weer druk ga maken over de politiek en de wereld. Dat is een stuk rustiger.
…
..
.

Tags: me