12 july 2007 dilemma
Het is zo’n 5 jaar geleden dat ze in ons leven kwam. Blinkend, met een heldere oogopslag en klaar om te gaan. Natuurlijk was ze al een dame op leeftijd, maar ze was nog in de bloei van haar leven en klaagde nooit. Wij ook niet. We konden altijd op haar rekenen en ze bracht ons altijd waar we moesten zijn.
Veeleisend was ze ook niet, in die 5 jaar heeft ze maar 2 paar nieuwe schoenen gehad. Wel had ze soms wat medische kwesties. Een ontsteking in haar kinetische ellebogen, een parkinson-pook, een haperend contactpuntenstelsel.
Ook haar huid werd wat minder; roest-melanomen en lak-psoriasis deden haar uiterlijk geen goed.
Toch stond ze nog steeds elke ochtend, weer of geen weer, in sneeuw, regen of zonneschijn, elke ochtend snorrend voor ons klaar. Goed, ze moest eerst wel even op gang komen, maar dan ging ze er ook helemaal voor.
De laatste tijd ging ze echter telkens meer bokken. Werden tot voor kort hobbels en bobbels, drempels en stoepranden met een franse speelsheid genomen, nu schudt ze en bokt en bonkt bij elke oneffenheid in de weg. Ze heeft HD, een versleten heup, een kwaal die een grote operatie vereist.
Een groot dilemma, ons gevoel zegt dat we onze volledige spaarrekening willen legen om haar te behouden en een goede oude dag te bezorgen, maar is het al tijd voor euthanasie? Of zou dat een keuze zijn die meer door onze portemonnee dan ons hart wordt ingegeven? En met welke van de twee moet je eigenlijk kiezen in dit leven?
- Jou in reaksje
- Skreaun yn fan alles