jerimearje oer fan alles en noch ris wat
fan alles
sja, fanalles
arme poes
05 Aug
3 dagen geleden twitterde ik al een keer over een aanloper. Ik wist niet van wie de poes was en was al bezig om hem in het asiel te krijgen. Niet dat we er niet voor zouden willen zorgen, maar er lopen hier al twee rond en ook nog eens een bejaarde hond, dus hoe zielig hij ook is, het kan gewoon niet.
Nu blijkt ie van mensen verderop uit de straat te zijn. Mevrouw is zwanger en de katten mogen daarom niet meer in huis. Nu blijkt deze kat al erg oud te zijn, maar dat is nog zijn minste probleem: niesziekte, vreselijk mager, half kaal en stokdoof is ie ook. Meneer heeft echter wel besloten dat onze garage in het vervolg van hem is en heeft ons dat al niet al te subtiel laten weten met een flinke bolus.
Als de “buren” hem niet opsluiten, komen wij er dus niet meer vanaf. Normaliter jaag je een vervelende kat gewoon één keer ongelofelijk de stuipen op het lijf en als dat niet helpt een flink pak lazer, maar ik ben bang dat als ik iets te hard hoest in de buurt van deze oude jongen dat ie het al niet overleefd. Dat wil ik hem in ieder geval niet aandoen. Het is al erg genoeg dat je “baasjes” je na 15 jaar trouwe dienst gewoon naar buiten bonjouren, zo van: zoek het verder maar uit op je oude dag.
Maar ja, wat nu? Over een dikke week gaan we op vakantie en meneer jaagt onze katten de tent uit, dus waar moeten die dan terecht?
Dus: wie wil er een poes een goede oude dag geven?
poes
Fietsen
24 Mei
Gister lekker dagje gefietst in/op/over het Dents Friese Wold.
lekker fietse
En de rest van de fotoos
wer in opstel
23 Jan
Ik moat doch ris wat rapper tipen leare. Ik haw it ferhaal wol yn ‘e holle, mar tsjin de tiid dat ik in rigel typt haw, bin ik meastal it idee alwer kwyt.
Woansdei 21 febrewaris 2136
Hjoed wie it dan einlings safier. Ik haw der 5 jier foar sparje moatten, mar hjoed is de reis begien. Ik bin fan ‘e moarn om healwei fiven mei de sneltrein nei Stavanger ôfsetten. Dêr moasten wy mei de Skylift nei it oerstapstasjon bûten de atmosfear reizigje. It wie in raar ding om te sjen. Op it earste gesicht like it wol in attraksje op de merke. In hiele grouwe buis mei in soart fan gondel derom hinne. Mar dy buis, dêr komt gjin ein oan. Hy ferdwynt gewoan yn de wolken. Wy wiene dêr om acht oere hinne en krigen earst noch in soart fan medyske keuring en doe wie it safier. Yn de gondel koene wy alles machtich moai sjen. Men koe einliks amper bemerke dat men omheech gong. Mar as men nei bûten seach, waar de wrâld hyltiten lytser. Op it earst koe men noch auto’s sjen en dyken en hûzen, mar nei in heal oere, like de wrâld mear op de plaatsjes dy ik allinnich út de boekjes en fan de kompjûter koe. Doe ‘t wy ien kear boppe de wolken kamen, koest allinnich noch it wyt ûnder en it blau boppe sjen. Nei in hoartsje begûn it hyltiten tsjusterder te wurden en koe men de stjerren better ûnderskiede. En dy grouwe buis, dy gong mar troch. Ynienen wurde op de speaker omroppen dat wy oer tsien minuten gewichtsleas wurde soenen. Dêr hie ik my no al myn hiele libben nei útsjoen. Sweve as in astronaut, dat ik dat noch ris mei meitsje soe. En ja hear, dêr fjilde ik it al. Ik kaam hiel starich los fan myn stoel en doe’t ik mysels in triuwke joech sweefde ik sa nei de oare kant fan de keamer. Underweis wie noch alris útsjen dat ik net botste mei de oare reizigers dy’t ek allegearre troch mekoar sweefden. Lokkich hie ik der gjin lêst fan, mar al gau wiene wat lju goed mislik. Der wiene sels in pear dy’t spuie moasten. Nei in oere waar de keunstmjittige swiertekrêft ynskeakelt en koe eltsenien wer gewoan omrinne. Nei in pear oeren kamen wy oan by it oerstapstasjon. Ik hie de put der goed út en sjoen de reis net earder dan moarn fjirder gong, bin ik lekker yn bêd krûpt.
Tongersdei 22 febrewaris 2136
Hearlik sliept. Op it oerstapstasjon is it ôfgryslik drok mei folk en drokte. Oerol wêr’t men komt dêr zoemt it en klopt it en draaft folk yn en út. Troch it rút fan myn keamer koe ik stjerreskûtsje sjen dat sweefde yn ‘e romte. Dermei moasten wy moarn nei de moanne. Nei Nij Hylpen, de keunstmjittige stêd op ‘e moanne. Oh, wat haw ik der in sin yn!
HTC Hero – Android smartphone
29 Nov
HTC Hero / T-Mobile G1 Touch
Brûk em no in hoatsje en bin oant no ta wol en net ûnder de yndruk.
Wol, omt:
- skerm
- android
- yntegraasje mei gmail
- apps yn de market
- it is gewoan in lekker ding
- it is gjin yfeun
Net, omt:
- gjin fm-radio
- de kamera is hielendal kudt! yn ferlyk mei de kamera fan de n95 in reuzestap efterút.
Fûn it typen op it skerm earst net sa noflik, mar it blykt te wennen. Wat my wol fernuvert is dat der op in Android (lês: Google) bestjoeringssysteem gjin native apps binne foar Reader en Earth. Nuver genôch.
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
Gebruik hem nu een tijdje en ben nog steeds wel en niet onder de indruk.
Wel omdat:
- scherm
- android
- integratie met gmail
- apps in de market
- het is gewoon een lekker ding
- het is geen iefeun
Niet omdat:
- geen fm-radio
- de camera is helemaal kudt! vergeleken met die van de n95 een reuzestap terug
Vond eerst het typen op het scherm niet fijn, maar het blijkt te wennen.
Wat me wel erg verbaasd is dat op een Android (lees: Google) besturingsysteem geen native apps draaien voor Reader en Earth, very strange indeed.
fuort stjoerd / weggestuurd
03 Nov
Kom ik juster by de fisioterapeut foar myn einmjitting nei 22x sporten. Sit kâld op ‘e stoel, freeget se my of ik de lêtste tiid ek siek west bin. No ja. Foarige wike wie ik al wat heal, in bytsje koartsig en wat hoastje. It famke ferskeat fan kleur en draafde súbyt nei ûnderen om mondkapkes te heljen. Doe’t bliken die dat dy der net wiene, freege se my om fuort te gean.
Ik tocht: wat sille wy hjir no krije? Mar it wie klip en klear: ik koe fertrekke. Se blike swanger te wêzen en woe gjin inkel risiko nimme. Ik fûn it in bytsje oerdreaun, mar ja, ik koe it my oan ‘e oare kant ek wol wer yntinke. Derby kinne jo dochs nea opbokse tsjin it de sterkste kracht dy’t hjir op ierde bestjit: it memme-instinkt.
Bin no wol o sa benijt, soe ik dan al de meksikaanse gryp hawwe? Moat ik no dochs ek de faksinaasje dwaan?
Sil der noch ris oer stinne…
http://nl.wikipedia.org/wiki/Mexicaanse_griep
<hr />
Kom ik gister bij de fysiotherapeute voor mijn eindmeting na 22x sporten. Ik zit amper op de stoel als ze me vraagt of ik de laatste tijd ook ziek ben geweest. Nou ja. Vorige week voelde ik me niet zo lekker, een beetje koorts en wat gehoest. De dame verschoot van kleur en rende meteen naar beneden om mondkapjes te halen. Toen deze er niet bleken te zijn, vroeg ze me om weg te gaan. Ik dacht: Hè, watte? Maar het was wel duidelijk: ik kon maar vertrekken. Ze bleek zwanger te zijn en wilde geen enkel risico nemen. Ik vond het een beetje overdreven, maar kon het aan de andere kant ook wel weer begrijpen. Daarbij heeft het geen enkele zin op te gaan boksen tegen de sterkste kracht op deze aarde: het moederinstinct.
Ben nu wel heel benieuwd, zou ik dan al de mexicaanse griep gehad hebben? Moet ik me nu toch nog laten vaccineren?
Ga er nog es over nadenken…
http://nl.wikipedia.org/wiki/Mexicaanse_griep
wildlife
05 Aug
Gisteravond dacht Prik de egel dat de kust veilig was en wurmde zich tussen 2 schuttingplanken door om echter verrast te worden door 2 mensen, 2 poezen en ook nog een hond die ineens voor zijn neus stonden. Het leek Prik een goed idee om zich weer terug te trekken in de tuin van de buren om vervolgens weer onaangenaam verrast te worden door een tegenwerkende schutting. Kortom: Prik zat klem. Zijn strategie was, zoals egels doen, gewoon doen alsof je er helemaal niet bent. Stilzitten en mooi zijn (zoals een vrouw betaamt) was zijn devies. De vrouwelijke mens had al snel medelijden en legde een slak zonder huis en een slak met huis onder zijn neus en even later ook nog een stukje gekookte koolvis. Maar ja, als je net besloten hebt om er niet te zijn, kun je natuurlijk niet lekker gaan zitten smikkelen. Even later waren ze gelukkig weg en kon Prik zijn weg weer vervolgen, natuurlijk wel nadat hij eerst even het stukje vis had weggewerkt.
ramptoerist
08 Jul
Brand op de Gaffelaar in Franeker, vorig jaar hetzelfde huis. Toen de slaapkamer, nu de garage. Wonderlijk hoeveel mensen er 4 minuten na de sirenes al op de been waren (net als ik…)
