Het is zondagochtend en ik wacht. Ik wacht op mijn huisgenoten, ik wacht op het licht, ik wacht op de vogels die het overgebleven stokbrood van het vogelhuisje komen pikken, ik wacht tot er genoeg tijd verstreken is voor een een volgende sigaret, ik wacht tot de koffie en de vorige sigaret hun werk gaan doen, ik wacht op wat mijn humeur gaat doen. Ondertussen denk ik. Denk ik aan de liefde, de liefde die ik zometeen weer mag begroeten, de liefde die moe, maar voldaan de afgelopen 6 uren naast me heeft gelegen. Maar ik denk vooral aan hoe ik op zondagochtend kan genieten van het wachten. Dus wacht ik de hele week tot het weer zondagochtend is.

rys mei grenaten

Lekker, lekker, och heare wat wie dat wer smaaklik

Ingrediïnten
300 g giele rys (gewoane rys mei kurkuma kin ek)
2 il (wok)oalje
1 sipel, yn stikjes
1 reade paprika, yn blokjes
1 paksoi yn brede repen
1 bakje boemboe foar sajoer griente (95 g)
250 g rôze grenaten

Berêdingswize
Sied de rys neffens de oanwizings. Meitsje de oalje hyt yn ‘e wokpanne. Bak earst de sipel oan en dan twa minuten op heech fjoer de paprika en de paksoi (rierbakke). Doch de boemboe en 200 ml wetter derby en sied nochris viif minuten. Doch op it lêtst de grenaten dertroch.

De tsjinstellings sieten yn de bjusterbaarlike wille dy’t wy hiene fan ús nije Chateau, mar dêr tsjinoer it betinken wêr’t wy dy einliks oan te tanken hiene.

Alles dat wy seagen, fielden, hearden, rûkten, meimakken en fotografearden net mear diele kinne mei dyjinne dy’t altiten it meast mei ús meilibbe yn dat soarte dingen. Wille en fertriet rûnen hân yn hân mei-inoar dizze fakânsje.

Dan de tsjinstellings tusken de foarsizzings fan Paulusma en konsorten en de werklike tastân. Alle dagen fytst en nettsjinsteande de foarseine hoemannichte rein hawwe wy allinnich tongersdeis sa’n fiif lytse drippen field.

De tafallichheden wiene de minsken dy’t wy tsjinkamen.
De twadde dei op ‘e kamping kaam M. de thúshelp tsjin dy’t de lêste wiken foar har mem soarge hie en dêr’t se tegearre har mem mei ôflein hie.
Ik wie krekt wer mei myn Fryske literatuerlist begûn en rûn drekt in famke fan de Fryske kursus tsjin it liif.
Yn it doarpke dêr’t wy, op peaske moandei, op rekkening…, ekofleis foar de krekt kochte grill oanskaften, blike it pleatslike restaurant fan de eartydse eigner fan de Frjentsjerter diko Don Pedro te wezen.
Stean ik jûns yn in oar doarp mei in fint oer de swart oerbliuwsels fan in monumintale Drintse pleats te praten, blykt de bêste man ea ferantwurdlik west te hawwen foar de feiligens fan de bedriuwsgeheimen fan Fokker yn de tiid fan de oanskaf fan de F16, lês ik de jûns op it nijs dat der in âld F16-piloat oppakt is foar bedriuwsspionaazje.
En it allermoaiste tafal kaam yn it lêste fytstochtje. De karavan stûn al klear efter de auto, doe’t wy noch in lêste oerke te fytsen gongen. Yn it bosk stûnen wy ynienen each yn each mei in ree, in prachtich bist.

No moarn noch ien klus en dan wer mei in skjinne holle en gemoed oan it wurk.

Net weer terug van een week fietsen en vakantievieren in Drenthe. Een heerlijke week met veel tegenstellingen en toevalligheden. Een week met heerlijk weer. Een week waar ik me best enige zorgen over maakte na de vakantie van vorig jaar.

De tegenstellingen bestonden vooral uit het ongelofelijke plezier dat we hebben gehad van de nieuwe Chateau, maar daar tegenover de gedachte aan waar die mede aan te danken hadden. Alles wat we zagen, voelden, hoorden, roken, beleefden en fotografeerden niet meer kunnen delen met degene die altijd het meest met ons meeleefde daarin. Plezier en verdriet gingen hand in hand deze vakantie. Dan de tegenstelling tussen de voorspellingen van Paulusma en consorten en de werkelijke toestand. Elke dag gefietst en buiten geleefd en ondanks de voorspelde hoeveelheden regen hebben we alleen op donderdag zo’n vijf minuscule druppels gevoeld.

De toevalligheden waren de mensen die we tegenkwamen. De tweede dag op de camping kwam M. de thuishulp tegen die de laatste weken voor haar moeder gezorgd had en waarmee ze samen haar moeder had afgelegd. Ik was net weer met mijn Friese literatuurlijst begonnen en liep meteen een dame van de Friese cursus tegen het lijf. In het dorpje waar we, op rekening…, op paasmaandag, ecovlees voor de nieuw gekochte grill aanschaften, bleek het plaatselijke restaurant gerund te worden door de vroegere eigenaar van de Franeker discotheek Don Pedro. Sta ik ‘s avonds in een dorpje met een local te praten over de zwartgeblakerde resten van een ooit monumentale Drentse boerderij, verteld deze ooit verantwoordelijk geweest te zijn voor de veiligheid van de bedrijfsgeheimen van Fokker ten tijde van de aanschaf van de F16, lees ik ‘s avonds op het nieuws dat er een oud F16 piloot is opgepakt voor bedrijfsspionage. En de allermooiste was dat we tijdens ons laatste fietstochtje, de caravan stond al ingepakt achter de auto, nog oog in oog stonden met een prachtige, drachtige ree.
Nu morgen nog één niet werkgerelateerde klus en dan met een opgeruimd hoofd en gemoed weer aan het werk.

Bin no neist it oersetten fan Joomla! ek dwaande mei it oersetten fan WordPress nei it Frysk.

Scrooge foar presidint

It is net bêst.
Dat gefoel oerfalt my de lêste tiid alle kearen dat ik krantlês of it sjoernaal op televyzje sjoch. No wurdt der wer yn it ûnderwiis besunige. Dizze kear hat ús regear gjin jild mear foar mear oandacht foar bern dy’t yn it reguliere ûnderwiis net sa bêst meikomme kinne. De tinze dy’t der efter leit is dat om’t der mear bern komme dy’t yn dy regeling falle, de kosten heger wurde. En wat is dan de briljante oplossing fan ús hjoeddeiske regear? Yn stee fan te sykjen nei de oarsaak en miskyn op dy wize der wat oan te dwaan, lûke se gewoan de stekker derút. Ik, mei myn simpele boereferstân, tink dan oan in fjild mei keallen dy’t hieltiten yn ‘e sleat lizze om’t it stek te leech is. De oplossing fan ús regear is no net in nij stek te meitsjen of de keallen swimme te learen, nee, se helje it stek fuort. Eltsenien mei in bytsje sûn ferstân kin him betinke wat dat yn ‘e takomst opleverje sil, dochs?

Dan Wilders syn oprop foar it reorganisearjen fan de rjochterlike macht. Hy fynt dat om de fiif jier besjoen wurde moat hoe’t in rjochter straft hat yn de foargeande perioade. Hat er dan net alle kearen de swierste straf oplein, dan wurdt syn fergunning net fernijd. No hie ik al it idee dat de man trochslaat mei syn fysje op ‘e wrâld om’t er gjin minsken om him hinne hat dy’t him sa no en dan ek ris tsjinsprekke. Hy kin tsjintwurdich alles mar fersinne sûnder dat er syn plannen ek ris toetse kin oan de miening fan ferstannige minsken. Dat betsjut foar de takomst dat er allinnich noch mar gekker wurde sil. It is no al in man mei it EQ fan in fiifjierrich bern. As men krityk op him hat dan wol er net mear mei jo prate. Sa woe er net meidwaan oan it listlûkersdebat om’t it organisearre waard troch de VARA en dy hie op harren webside in cartoon stean dy’t him net befoel.
Boppesteande jout it gefoel dan we mei dit regear ûnderweis binne nei in maatskippij dêr’t men oan ‘e kant setten wurdt as men jild kostet of as men kritysk is. Dat wurdt dan noch wat foar alle minsken dy’t siik binne en alle minsken dy’t wol ris fierder sjogge dan harren noas lang is. Mar net allinnich dat. Ek alle minsken bûten de Rânestêd kinne harren mar better soargen meitsje.  Yn ‘e provinsjes is no ien kear fan alles wat minder, dus is alles wat djoerder. En sa as ik al earder konkludearre hie: as jild kostet, dan moat it ôfskaft wurde. Mammon regeart.

Je sjogge it ek by de soarchfersekeringen dêr’t de marktwurking ynfiert is. Marktwurking giet út fan winst en alles jild kostet moat fuort. Hiel logysk as it om in bedriuw giet, mar wat kostet jild yn ‘e soarch? De pasjinten, dus wa moat der neffens de marktwurking yn ‘e soarch fuortsanearrre wurde? De measte minsken sille it drekt wol snappe, de PVV-ers en VVD-ers moatte der noch mar efkes wat langer oer neitinke. As se dan úteinlik út binne, dan hoopje ik foar harren dat se net siik wurde of in berntsje krije dat wat minder meikomme kin op skoalle.

Wat soene goeie ûnderwerpen wêze om oer te skriuwen? Men kin wat persoanliks skriuwe, bygelyks oer famylje, freonen, de buorlju of jinsels. It kin ek wat minder persoanlik en ûnderwerpen behannelje sa as saken dy’t har yn ‘e wrâld ôfspylje, de hjoeddeiske polityk, de oankommende ferkiezings, it waar, de fûgels yn ‘e tún en gean sa mar fierder. Eins is de list fan ûnderwerpen om oer te skriuwen eindeleas. Júst de fierste grutte kar makket it dreech om eltse dei mar wer te twitterjen, facebooken en in blog by te hâlden. Eins it it tige frjemd dat wat grutter de kar, wat grutter is skriuwersblok is. As men kieze moat út 5 saken dêr’t men wat oer skriuwe kin, is it folle makliker dan as men keize kin út tûzenen. It dreechst is in blog te ûnderhâlden. Men kin net folstean mei in pear wurden, nee, it moat al in ferhaal wêze en leafst ek noch mei wat ynhâld. Derneist moat it ek noch wat losmeitsje by in lêzer, dus der moat of humor yn of drama of der moat tsjin in hillich húske oantrape wurde.
Twitterje en Facebooke is al wat ienfâldiger, want men kin reageare op de uteringen fan oare minsken. Men begjint dus net mei in lege bledside sa as mei in blog. It hoecht net, men kin op Twitter en Facebook ek jins eigen ferhaal dwaan, mar as dat efkes net slagget dan reagearret men gewoan op in berjocht fan in oar en brûkt dyjinge syn ynspiraasje om jins eigen ynspiraasje en kreativiteit oan ‘e gong te setten. Foaral dy kreativiteit is belangryk. Der binne al genôch minsken dy’t berjochten en ferhalen de wrâld ynstjoere oer dat se krekt toskpoetst hawwe of dat se yn ‘e trein sitte of dat de sinne skynt. Nee, dêr sit eins net in minsk op te wachtsjen. Mar wat as jins eigen libben no ien kear net sa hiel ynteressant is. As men mar in gewoan minsk is yn in lyts stedsje yn Fryslân dy’t de hiele dei efter jins kompjûter sit te wurkjen, mei as iennichste fertier de útstapkes mei de hûn. Men hat dan no ien kear net safolle te melden oer de saken dy’t men meimakket. Lêst hie’k in stikje lêzen oer wat de tsien haadregels binne foar in oanwêzichheid op het sosjale web. 1. Men moat opfalle 2. Men moat opfalle 3. Men moat opfalle 4. Men moat opfalle 5. Men moat opfalle 6. Men moat opfalle 7. Men moat opfalle 8. Men moat opfalle 9. Men moat opfalle 10. Men moat opfalle. De realiteit is lykwols dat 90% fan de minsken net safolle te melden hat. Dochs moat eltsenien tsjintwurdich op it sosjale web, want oars heart men der net by.
Dêrom doch ik der ek oan mei. Ik sit op Twitter en op Facebook, as persoan, mar ek foar myn bedriuwke. Dêrneist twitterje en Facebook ik ek noch foar oare bedriuwen, want men telt tsjintwurdich ek as bedriuw net mear mei as men dêr net oan meidocht. Hat it nut? Oan ‘e iene kant wol, want men wol as bedriuw ek in moderne útstrieling hawwe, oan ‘e oare kant is it ek goed as de sykwurden dy’t mei it bedriuw ferbûn binne brûkt wurde yn de sosjale media. Lêstendeis twitterde ik earn wat oer en twa oeren letter stie it al boppe-oan yn de sykresultaten by Google.
Dat is it foar hjoed, moarn wer fierder. Sjen of ik dan in wat strukturearder stikje skriuwe kin.

DE DEI DAT ER WITTE SIL

Yn de koer fan grize loft taast de beam
…mei skeinde fingers. In moarntiid fynt er,
krûde fan rook dy’t er net rûke wol.

Mar dit is de dei dat er witte sil,
de dei dat fûgels op him delstrike
om tekens te jaan, om los te litten

de eagen te iepenjen en te sjen
hoe fier de skaden op de neidei
rikke, it blêdte jachtet om de romp

op de rin foar in roppige wyn. Dit
is it stuit om stadich te sykheljen,
om it hert djip yn de grûn te lizzen.

Hearlik om ris in “gewoan” boek yn it Frysk te lêzen. Gjin wrakseljende boeren, famen en feinten út foarige ieuwen, mar in aventoereroman dy’t em dan wer yn Yrlân, dan wer op ‘e eilannen, dan wer op see en dan wer yn Amearika ôfspilet. Mei drama, seks, geweld, leafde, skiednis en hjoeddeiske tiid.

No wer werom nei de literatuer: Foarby it Buorkumer Fjoer. Dêr skriuw ik dan wol wer oer as ik it út haw.

It Eagleton Segel, Arjen Terpstra