Afscheid

Juster hawwe wy op in hiel moai plakje op ‘e râne fan bosk en heide op it Ketliker Skar ôfskie nommen fan myn skoanmem. Se hie sels tastimming frege oan it Fryske Gea. Nei it útstruien hawwe wy noch in pear foarjiersberntsjes plante. It wie in moai ôskie mei moai waar.

Gister hebben we op een heel mooi plekje op de rand van bos en hei op it Ketliker Skar afscheid genomen van mijn schoonmoeder. Ze had zelf toestemming gevraagd aan het Fryske Gea. Na het uitstrooien hebben we nog een paar sneeuwklokjes gepland. Het was een mooi afscheid met mooi weer.

Je komt niet terug in een andere gedaante
en zeker niet op aarde, zei je stellig.
Toch bloeien de voorjaarsbloemen ineens
uitbundig met felle kleuren.
Je hebt dus toch iets achtergelaten.
Dag, lieve Liet.

Voor veel gebeurtenissen in het leven put ik uit een bepaald idee van hoe dingen horen te gaan. Dat soort ideeën komen natuurlijk voort uit wat je in je jeugd is ingeprent. Lang leve de gereformeerde middenklasse opvoeding! De rest van je leven ben je bezig om bijna alles wat enigzins anders is of naast de pot piest af te keuren.

De meeste dingen keur je niet af als je er eventjes over nagedacht hebt, maar het is wel je natuurlijke, automatische reactie. Zo ook vandaag. Een crematie- of begrafenisplechtigheid hoort waardig te zijn, met stemmige sfeervolle muziek. Mensen horen prachtige gedichten voor te lezen en iedereen hoort vreselijk verdrietig te zijn. Stemmig zwart of donkergrijs hoort de boventoon te voeren. Vandaag was het anders.

De man van mijn tante was in glimmend zwart leer gekleed en met veel goud behangen. Tijdens de plechtigheid ging hij zelf meezingen met een nummer van Elvis, een optreden wat eerst nog opnieuw gestart moest worden omdat de microfoon volgens hem niet werkte. Mijn eerste reactie was een golf van afkeuring. Zoiets doe je toch niet! De afkeuring keert zich dan altijd meteen tegen mezelf om zoiets te denken. De man heeft mijn tante de laatste 15 jaar zielsgelukkig gemaakt en staat daar iets recht uit zijn hart te doen, dus het is goed!

Nu iets verzinnen voor mijn eigen afscheid. Aangezien ik het liefst altijd in een korte broek rondloop (ja, ook in de winter, dat heb je nu eenmaal met mensen die iets te goed geïsoleerd zijn), vind ik dat op mijn plechtigheid iedereen in korte broek moet komen. Nu maar hopen dat mijn plechtigheid plaatsvind tijdens een hele strenge winter. En dan met deze muziek erbij

Aukje van der Ploeg-Westra vandaag 100 jaar. 65 kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen.
Ze zit trouwens links, rechts is de burgemeester Haveman

Roodborsten bouwen hun nest op de grond of laag bij de grond, meestal goed verborgen in de humuslaag of onder een dichte struik. Ook open holten in bomen of muren, konijnenholen, rommelige tuinhuisjes, houthopen, afgedankte bloempotten en klimopbe-groeiingen tegen bomen of muren kunnen gebruikt worden als nestplaats. Deze nesten hebben gemeen dat ze over het algemeen moeilijk te vinden en te bereiken zijn. Ook wordt af en toe genesteld in nestkasten, die aan de voorzijde gedeeltelijk open zijn. (ergens anders)

Deze zagen we in Oudemirdum in een vogelappartementencomplex, waarvan de bovenste etage was verbouwd door een specht, maar nu werd bewoont door een roodborst.

Waarom gebeld? Drukgroep kaduuk en M. kan niet schakelen zonder koppeling…